2006 January

Thursday January 26 2006, 7:54
Dział: Chiny

Tak oto rozpoczął się chiński Nowy Rok. Rok Psa. W przeciwieństwie do naszych znaków zodiaka reprezentujących poszczególne miesiące, w chińskim kalendarzu poszczególne znaki
reprezentują lata. Legenda znana w Chinach głosi, że to Budda wezwał do siebie zwierzęta i od tych, które przyszły, nadane zostały nazwy poszczególnych lat. Co więcej, ludzie urodzeni w poszczególnych latach, mają wykazywać cechy charakterystyczne dla poszczególnych zwierząt – w tym roku urodzeni będą się odznaczać lojalnością i uczciwością.

Jaki będzie ten rok? Zapytajcie mnie raz jeszcze. W grudniu. Wtedy powiem Wam, jaki to był rok

Teraz zaś powiedzieć mogę, jak Chińczycy przygotowywali się do obchodów i jak obchodzili
ten szczególny dzień. W zasadzie to powinienem dodać – jak Chińczycy z Szanghaju przygotowywali się do celebrowania nowego roku. Miasto zostało udekorowane. Wszechobecny był kolor czerwony. Sporo ludzi wyjechało z Szanghaju, sporo też przyjechało – władze miasta szacowały, że w tym gorącym okresie z miasta wyjechało i przyjechało ponad 5 milionów ludzi. Ogrom. Dało się to zauważyć w centrum. Stacje przesiadkowe były zapachane – stan ten utrzymywał się zresztą przez dobre dwa tygodnie. Peryferia – takie odnoszę wrażenie – sprawiały dla odmiany wrażenie nieco wyludnionych. Przynajmniej zauważałem to w oklicy, gdzie mieszkam. O wiele mniej zatłoczone były restauracje, o wiele mniej ludzi w sklepach. Święta jednym słowem I nawet pogoda wpisywała się w nastrój świętowania – w końcu, po strasznie długim okresie deszczowym, wyszło słońce. Aż przyjemnie było wyjść na zewnątrz.

W centrum zaś przygotowano wyjątkową, bo skąpaną w świetle neonów, lamp, latarni, świateł budynków, wieżowców i wszystkiego, co może świecić, scenerię. Władze miasta zapowiedziały, że przez świąteczny tydzień w godzinach 18:30 do 23 wszystkie te lampy/lampiony/neony noworoczne będą się świecić, czym miały umilić świąteczną atmosferę.
Przeczuwałem problemy z prądem w niektórych dzielnicach

Jak wyglądał sam dzień noworoczny? Dla mnie zaczął się od dopięcia zmiany mieszkania.
Umowa została podpisana, pierwszy bagaż przewieziony, więc czułem się nowo-mieszkaniowo.
Okolica jeszcze bardziej chińska, niż ta, w której przyszło mi mieszkać na początku. Chińczycy tymczasem szykowali się do swojego święta – kobiety buszowały po targach, mężczyźni grali w karty (na nowym osiedlu widzę, że rozgrywki karciane są dosyć zaawansowane – czterech graczy i tłumek gapiów). Większość sklepów świeciła pustkami – klientów nie było, bo też nie mogło być – sklepy były pozamykane.

Niczego nieświadomy, wybrałem się późnym popołudniem z Pawłem na kręgle – mieliśmy ten nowy rok zacząć od kilku rund kręgli. Dzień wcześniej wykonałem kilka telefonów i okazało się nagle, że Nowy Rok chce zacząć w taki oto sposób spora grupka osób – w większości Polaków Nie powiem – miła wiadomość. Ale, ale – żeby nie było tak kolorowo, okazało się, że i kręgielnia jest zamknięta. Cóż było robić – zapakowaliśmy się ponownie do metra i ruszyliśmy do centrum (innymi słowy przeszliśmy do drugiego punktu dnia).

Przygarnął nas jeden z klubów, gdzie przy chielowym trunku wyczekaliśmy godziny 23, o której to zdecydowaliśmy się ruszyć w kierunku Bundu – gdzie, jak podejrzewała cześć osób, miały odbyć się główne uroczystości. Ja osobiście obstawiałem na Plac Ludowy, ale będąc w mniejszości udałem się z resztą w stronę Bundu. Cóż.

Na całe szczęście razem z Gabi i Brunem byliśmy trójką maruderów, którzy zostali z tyłu. Co wyszło nam na dobre, bo okazało się, że najwięcej działo się właśnie na Placu Ludowym. Tak czy owak Nowy Rok zastał nas na środku NanjingLu – długiego traktu łączącego Plac Ludowy z Bundem. Kilka zdjęć fajerwerków udało mi sie zrobić. Nie są niestety zbyt ostre, ale może to zasługa niesamowitego huku?

Trzeba bowiem wiedzieć, że im huczniej, im głośniej, tym lepiej. W chińskim rozumieniu Nie da się tego opisać słowami – hałasu, huku petard, które mają jedno zadanie – ‘ogłuszyć’ wszystkich w promieniu kilkudziesięciu metrów. Wszystko to trwało dłuuuższą chwilę. Równie ciekawie wyglądały potem ulice, uliczki, trakty, ścieżki, place, skwery i podwórka – ze wszechobecnymi, walającymi się wszędzie pozostałościami po tych ‘ogłuszaczach’ Krajobraz niemal wojenny – z ‘łuskami’ po petardach. Wszystko to skąpane w ostrym świetle okolicznych latarni. Widok niesamowity. Tak oto rozpoczął się Nowy Rok…

Brak komentarzy

Jeśli podoba Ci się ten wpis, uważasz go za ciekawy - 'zalinkuj' do niego.
Jak to zrobić? To proste - przekopiuj poniższy kod (CTRL+C) a następnie wklej go (CTRL+V) na swojej stronie
Odnośnik do wpisu będzie wyglądał tak:Chińsko Noworocznie :-)

<a href="http://szymczyk.foxnet.pl/?p=27">Chińsko Noworocznie :-)</a>

Impreza (niemal) w Kopenhadze

Monday January 16 2006, 7:46
Dział: Archiwum

(wpis archiwalny – odzyskany bez komentarzy)

Niemalże. Okazało się, jak to podsumował Kuba z Marcinem, którzy dotarli na imprezę po długiej podróży metrem (niemalże przez cały Szanghaj – z południa na północ), że trasa ta zajęła mi tyle, ile zajmuje lot z Warszawy do Kopenhagi. Niech więc będzie, że imprezę zrobiłem w Kopenhadze

Żeby jednak wszystko od początku zrelacjonować. Po rozpoczęciu Nowego Roku nie pisywałem
nic na bloga (co można zauważyć), jako że coraz bliższy był termin egzaminów. Cóż dodać.
Temat egzaminów nie należy do tych tematów, które rozwijać byłaby potrzeba. Stwierdzić mogę tylko, iż odbyły się i wszystko wskazuje na to, że je zdałem.

Potem zaś myślałem o urodzinach w Szanghaju. O ile bowiem w Polsce unikam tego obowiązku
(po co przypominać o upływającym czasie – nie mówiąc już o tym, że nie potrzeba przecież
szczególnej okazji żeby wypić ze znajomymi piwo lub dwa), o tyle tutaj była to doskonała, kolejna, okazja do spotkania się ze znajomymi. Nie bez znaczenia był również fakt, że z częścią znajomych była to jedna z ostatnich okazji do spotkania się – wkrótce spakują się i wrócą do swoich krajów. I może kiedyś jeszcze spotkamy się w Chinach. Gdyby jednak nie miałoby nam to być dane, impreza miała być okazją do wypicia ostaniego chińskiego piwa we wspólnym gronie.

Podsumowując – ku mojemu zaskoczeniu pojawiło sie ponad 20 osób, co na początku wywołało
u mnie lekkie obawy co do pojemności mieszkania, które jednak w jakiś niepojęty dla mnie
sposób pomieściło wszystkich. Jako, że towarzystwo było międzynarodowe, to i trunki takie musiały być. Czegóż tu nie było… Wkład w imprezę miały Polska, Szwecja, Finlandia, Meksyk, Chiny, Japonia, Jamajka, USA.

Nie odpowiadało to dokładnie składowi osobowemu, jako, że Meksykanów nie było, jak również Jamajczyków czy Finów, tym niemniej było przyjemnie. Akurat na tyle, żeby dobrze się wybawić.

Byli więc, poza Polakami (mamy sporą rodzinę polską w Szanghaju!), Szwedzi – z Jonasem na czele, Austrię dzielnie reprezentował Arni (Tobi niestety sobotniego poranka wracał już do Austrii), o dobre imię Indonezji dbał Chris z dziewczyną, Japonia miała dzielne wsparcie w postaci niezawodnej i niezmordowanej Kyoko, Tajlandia nie musiała bać się o swoich ludzi, bo miała swojego syna …., Chiny – w osobie dwóch Chinek: Heleny (pracującej w polskim konsulacie – stąd to imię znajomo brzmiące ) i mojej młodszej siostry Lian , Wasyl dzielnie bronił dobrego imienia Ukrainy zaś Gabi z Brunem przypominali o Francji (jakkolwiek Gabi jest naszą rodaczką z krwi i kości).

Cóż więcej pisać- zabawa była przednia, aż żal było mi ludzi do domu puszczać

Brak komentarzy

<a href="http://szymczyk.foxnet.pl/?p=26">Impreza (niemal) w Kopenhadze</a>

Zapiski z Państwa Środka