2006 March

Saturday March 25 2006, 5:54
Dział: Chiny

Narobiłem zaległości w zapiskach, więc najwyższy czas nadgonić.

Zaczynam od wydarzenia, co do którego mam mieszane uczucia. Kocert pianistyczny. Otóż z okazji Dni Francuskich w Szanghaju jedną z pośród wielu imprez był organizowany przez polski konsulat (wespół z kanadyjskim) koncert. Otrzymałem od naszego konsula bilety na to wydarzenia, celem rozprowadzenia ich wśród studentów. Przyznam sie szczerze, że nie miałem siły na to, na całe szczeście Paweł stanął na wysokości zadania i rozprowadził większość biletów wśród swoich znajomych.

Sam zaś koncert, to całkiem udane wydarzenie. Na scenie pojawiło się trzech pianistów – by zachować chronologię: Kanadyjczyk, Chińczyk i Polak. Zdania na temat występów tej trójki były mieszane, choć przeważały opinie, że Polak zagrał najlepiej – nie tylko ujął wszystkich swoją techniką, ale również zachowaniem – czuciem muzyki. Bez dwóch zdań zgodzę się z tymi opiniami. Kanadyjczyk zagrał dobrze, grając nawet jeden utwór pod publiczność chińską (autopromocja to połowa sukcesu ), Chińczyk pokazał to, z czego słyną Azjaci – niesamowitą precyzję. Grał bardzo trudne technicznie utwory i zagrał je bezbłędnie. Polak zaś poza grą pokazał publiczności, że równie ważne jest ‘czucie’ muzyki. W galerii zamieszczam kilka zdjęć z owego wieczoru.

Dlaczego zaś piszę, że mam mieszane uczucia? Rozumiem, że koncert był przy okazji Dni Francuskich. Jednak mimo wszystko od Konsula Polskiego oczekiwałem tego wieczoru kilku zdań w naszym języku, a nie tylko po francusku (który był potem tłumaczony na chiński).

Z innych wydarzeń około-kulturalnych to wspomnieć muszę o wydarzeniu, które miało miejsce kilka dni temu na naszej uczelni. Otóż grono pedagogiczne, zapewne w trosce o nasze samopoczucie i chęć pomocy nam w nawiązaniu nowych kontaktów (na brak których zdecydowanie nie narzekam ) wymyśliło ni mniej ni więcej zawody w przeciąganiu liny…

Wiem, wiem – już mi sie oberwało, że to strasznie dziecinna zabawa. Co miałem powiedzieć, że to był pomysł naszych nauczycieli? Co było zrobić. Grupa moja stanęła do walki i po wygraniu dwóch pojedynków w dziwnych okolicznościach (losowanie?) zajeliśmy któreś tam miejsce w czołówce. Dziwny sposób na kończenie zawodów. Ale jakoś się tym nie przejąłem – zawczasu pomyślałem i zabrałem ze sobą piłkę do koszykówki – więc zamiast myśleć nad tym za długo, wybrałem się po prostu pograć w kosza

10 komentarze(y)

Jeśli podoba Ci się ten wpis, uważasz go za ciekawy - 'zalinkuj' do niego.
Jak to zrobić? To proste - przekopiuj poniższy kod (CTRL+C) a następnie wklej go (CTRL+V) na swojej stronie
Odnośnik do wpisu będzie wyglądał tak:Koncertowo. Sportowo. Wiosennie :-)

<a href="http://szymczyk.foxnet.pl/?p=37">Koncertowo. Sportowo. Wiosennie :-)</a>

Lew, czarownica, stara szafa i Szanghaj

Sunday March 12 2006, 10:31
Dział: Chiny

Tak oto doczekałem się kolejnego weekendu. Zajęcia są na tyle męczące, że już od poniedziałku rozpoczynam odliczanie, ile to jeszcze dni do piątku Potem te dwa, dwa i pół dnia (jeśli liczyć piątek od południa, kiedy to kończę zajęcia) są czasem, w którym ładuję baterie na kolejny tydzień. Ten weekend należał do wyjątkowo udanych, nie licząc drobnych przeciwności losu, o których może za chwil parę.

Piątek wieczorem to oczywiście, jako że był to drugi piątek miesiąca, wyjście na polski wieczór. Tym razem w jeszcze większym międzynarodowym składzie. Zaczeliśmy bowiem od kręgli w sporej grupie – były osoby z mojej grupy językowej, jak też Pawła. W sumie – dobrych kilkanaście osób. Potem wspomniane posiedzenie w irlandzkim pubie, który co miesiąc gości Polaków.

Sobota zaś to moje spotkanie z Chinką. Ech. Nie obyło się bez pewnego zgrzytu, który jednak udało mi się zażegnać (no cóż – można się było spodziewać owych ‘zgrzytów’, ale na całe szczęście dopóki wyjaśniamy sobie wszelkie nieporozumienia, wszystko jest w porządku. Mniejszym lub większym ). W ramach udobrouchania uskuteczniliśmy wypad na “Kroniki Narni”. Co ciekawe, na filmie tłumy. Chińczycy sporo słyszeli o tym filmie, więc też chcieli go zobaczyć. Co z tego, że można na ulicy kupić płytę z filmem za marnych kilka(naście) RMB. Film w kinie, to zawsze film na dużym ekranie. Co więcej – oglądany w większym gronie.

Czy rozumieli aluzje (śmierć a następnie zmartwychwstanie Aslana? Co im mówiły słowa o synach Adama i córkach Ewy?) ? Nie jestem przekonany. Choć film jest na tyle uniwersalny, że nie trzeba doszukiwać się tych podtekstów, żeby dobrze się bawić.

Jedna reakcja mnie zastanowiła. A właściwie – komentarz. Dotyczy rodzeństwa. Moja znajoma stwierdziła w pewnym momencie, że szkoda, że nigdy nie miała okazji zobaczyć, jak to jest mieć rodzeństwo. Mówiła to z prawdziwym przekonaniem i nutką żalu. Po chwili milczenia z mojej strony (nie chciałem zaczynać tematu polityki jednego dziecka) dodała – z powodu polityki rządu chińskiego. Nie było w tym złości – po prostu stwierdziła fakt. Nie poruszaliśmy już tego tematu. Dał mi jednak do myślenia – racja, przecież w tym kraju są masy jedynaków.

I na zakończenie dnia, późno w nocy, wracając taksówką gawędziłem sobie z taksówkarzem (żeby nie było – on gawędził i zadawał liczne pytania, ja zaś rozumiałem większość i nawet jakąś konwersację udało nam się prowadzić). Gdy dowiedział się, że właśnie wracam ze spotkania z Chinką stwierdził, że zawiezie mnie bezpośrednio pod dom Powodem miała być wredna pogoda (fakt, padało niemiłsiernie), ale do tej pory nie spotkałem się z takim zachowaniem taksówkarza

Miałem ubaw niesamowity, jako że wjeżdzając na nasze osiedle mija się budkę ze strażnikiem. Ten zaskoczony nie chciał nas początkowo wpuścić, przypatrując się podejrzliwie. Po kilku słowach taksówkarza zmienił jednak zdanie i otworzył bramę. Tak oto dojechałem taksówką pod samo wejście na klatkę schodową

Jaki morał z tego? Jeśli chce się dobrze żyć z Chińczykami to, po pierwsze – mówić należy po chińsku (naprawdę to doceniają, choć czasem mogą się śmiać z tego, jak się język kaleczy), po drugie – umawianie się z Chinkami też ma sporo zalet

Chociaż z drugiej strony, czy w innych krajach jest inaczej?

12 komentarze(y)

<a href="http://szymczyk.foxnet.pl/?p=36">Lew, czarownica, stara szafa i Szanghaj</a>

Dzień Kobiet?

Thursday March 09 2006, 10:13
Dział: Chiny

Po Dniu Kobiet. ‘Święcie’, którego w Szanghaju nie obchodzi się. Może z tego to powodu, że Szanghaj zawsze był trochę inny. Miał i ma swój klimat. Odrębność. Jakkolwiek nauczyciele nie omieszkali powiedzieć nam o Dniu Kobiet, to mówili to jakoś bez przekonania. Cóż. Znak czasów To nie to szaleństwo, jakie ogarnęło miasto w trakcie Walentynek (z cenami średnio dwukrotnie wyższymi niż normalnie).

Moja znajoma Chinka próbowała mnie co prawda przekonać, że powinno się jakoś tego dnia pokazać kobietom, że się je ceni, ale dlaczego akurat tego dnia – tego już nie potrafiła wyjaśnić. Zadanie miała o tyle utrudnione, że wcześniej przyznała się, że nie obchodzi tego ‘święta’.

Tak czy inaczej nie widać było na ulicach ludzi pędzących z kwiatami, jak i samych kwiaciarek/kwiaciarzy. I nawet same Szanghajki nie wyglądały na jakoś specjalnie zmartwione tym faktem. Ale, jak wiadomo, Szanghajki to zupełnie odrębna kategoria Chinek

3 komentarze(y)

<a href="http://szymczyk.foxnet.pl/?p=35">Dzień Kobiet?</a>

Sławna osoba. Model nr 118

Tuesday March 07 2006, 2:55
Dział: Chiny

Jak najłatwiej uczyć się języka? Cóż. Podejrzewam, że ‘rewelacyjnych’ sposobów jest całe multum. Ja tymczasem wybrałem jeden z trudniejszych, ale i zabawniejszych. Do takich bowiem zaliczam kupno słownika elektronicznego z menu chińskim. Tylko i wyłącznie chińskim

‘Słownik’ (w cudzysłowiu, bo to znacznie więcej niż słownik – o czym piszę dalej) o tyle rewelacyjny, że mam możliwość wyszukiwania interesującego znaku/wyrazu chińskiego poprzez narysowanie go (ma też zaimplementowane kilka rodzajów transkrypcji – jak np najbardziej osławiony pinyin).

Co więcej – kilka innych przydatnych funkcji też ma – jak np. dyktafon cyfrowy (naprawdę świetna kompresja – będę chyba nagrywał sobię zajęcia – a przynajmniej te fragmenty, gdzie czytane są teksty), slot na karty SD, odtwarzacz mp3 (no właśnie – nie dość, że mogę przy okazji siedzenia ze słownikiem słuchać muzyki, to jeszcze mogę wrzucić sobie na kartę Pimsleur’a – kurs ‘mówionego’ języka chińskiego). Same zalety z takiego małego urządzonka Zaś wracając jeszcze do samych słowników, to przyznam szczerze, że spisują się rewelacyjnie. Wrzucono na urządzenie kilka słowników – języka chińskiego, oxfordzki słownik angielsko – chiński, słownik chińsko – angielski, słownik chińsko – chiński, słownik synonimów, idiomów, jak też słowniki tematyczne – techniczny, medyczny, biznesowy.

Co jeszcze dano? Encyklopedię, książkę kucharską, różne poradniki (wszelakie zagadnienia – historia, geografia, sztuka) Uff. Od ilości aż głowa boli Ale przyznać trzeba, że urządzenie jest sprytnie pomyślane – przeznaczone w zasadzie dla uczniów/studentów chińskich uczących się języka angielskiego przyda się studentowi polskiemu, który przy okazji nauki chińskiego będzie powtarzał sobie (a miejscami pogłębiał znajomość) języka angielskiego. A tak swoją drogą, to ciekawym doświadczeniem będzie przejrzenie całej tej zawartości – da bowiem sporą wiedzę o tym, co przeciętny uczeń/student chiński wie o świecie.

Okazuje się też, że tego typu urządzonek jest całkiem sporo na rynku chińskim. Trudno w zasadzie się dziwić. Jest małe, a przez to poręczne. I nieocenione – przynajmniej dla mnie. Nie jest to jakis ostatni krzyk mody – urządzenie ma szary wyświetlacz, ale do tego, do czego ma slłużyć nic więcej nie potrzeba. Koniec już spisywania w restauracjach znaków, które potem trzeba było rozczytywać w domu – teraz mogę od razu sprawdzić, czy to co jem, będzie odpowiednie dla moich kubków smakowych Oczywiście restauracja to tylko jedno z miejsc, gdzie mogę użyć tego sprzętu.

Jeśli zaś chodzi o zajęcia, to trwają w najlepsze. Nie mi jednak doceniać ten fakt, jako że ostatnio złapało mnie dziwne przeziębienie. Podejrzewam, że może to przwieźli ze sobą znajomi, którzy zawitali z Polski do Chin. Ich lekkie przeziebienie znalazło sobie we mnie obiekt godny zaatakowania. W normalnej sytuacji nic tylko się cieszyć z takiego zainteresowania , ale jednak przeziębienie to ostatnia rzecz, jakiej mi tu brakuje.

Co gorsza, nie za bardzo kiedy miałem je doleczać. Bo też non-stop jest coś do załatwienia. Już, już wydaje się, że wszystko jest zrobione a tu nagle wyskakuje coś niespodziewanego. Jak chociażby konieczność oficjalnego zameldowania się w nowym mieszkaniu. Na całe szczęście nie wymagano od nas zmiany ‘residence permit’. Jednak mimo wszystko trzeba było odbyć wizytę w biurze meldunkowym (na lokalnym posterunku policji wszystko załatwiła właścicielka).

A skąd tytuł taki dziwny? Dla tych, którzy jeszcze nie wiedzą – słownik nazywa się tak dumnie. W końcu byle czego student chiński w kieszeni nosić nie będzie

9 komentarze(y)

<a href="http://szymczyk.foxnet.pl/?p=34">Sławna osoba. Model nr 118</a>

Zapiski z Państwa Środka