2006 September

Thursday September 21 2006, 8:48
Dział: Chiny

Praca – tak właśnie ostatnio mija mi czas. Praca, praca, praca – a potem to już tylko sił starcza na zjedzenie czegoś i położenie się do łóżka. Na całe szczęście – jak odkryłem niedawno – wpływ na taki tryb życia ma pogoda. Jestem senny, gdy na zewnatrz grzeje i w pomieszczeniach używa się klimatyzatorów. Nie pytajcie dlaczego. Nie mam zielonego pojęcia. Wiem jednak, że jak tylko temperatury spadły ostatnio w okolice przyjemnych dwudziestu stopni, od razu inaczej funkcjonowałem. I w sumie to dobrze się złożyło, bo weekend należał do ciekawych – czytaj: obfitujących w wydarzenia kulturalne

Od początku.

W ubiegłym tygodniu w Szanghaju pojawiła się osoba z moich rodzinnych stron- postać mi znana ze stowarzyszenia Instytut Regionalny w Katowicach oraz pracy przy wyborach lata świetlne temu. I co więcej – osoba poważana – polski minister transportu. Dobrze jest spotkać kogoś znanego, więc postanowiłem się przypomnieć. Dzięki pomocy dobrych znajomych z Katowic uzyskałem kontakt i Minister się odezwał. Miło wiedzieć, że ludzie nie zapominają o nas. Tak też się czułem, siedząc tysiące kilometrów od Polski i rozmawiając z osobą, która ma naprawdę napięty harmonogram, ale znajduje czas dla dawnych znajomych.

Ale żeby nie zanudzać.

Umówiliśmy sie na spotkanie i miałem w końcu okazję wypytać, co też się w Polsce dzieje. Potem zaś wraz z moją dobrą znajomą mieliśmy przyjemność brać udział w imprezach towarzyskich organizowanych przez pewną firmę, która to obchodziła 55. rocznicę działalności na rynku chińskim i na którą to uroczystość min. Minister Transportu został zaproszony. Nie powiem – raz, że wybawiłem się po wsze czasy; dwa – naprawdę przyjemnie się rozmawiało. Bo też śmieszna jest sytuacja, gdy przychodzi spotkać sie w Szanghaju.Na koniec pozostało już tylko zrobić sobie pamiątkową fotografię i pozwolić Rodakom udać się do ich apartamentu – w perspektywie mieli wylot do Pekinu i oficjalne rozmowy z chińskimi ministrami.

Sobota zaś, to kolejna niespodzianka. No może nie do końca, bo była to niespodzianka planowana. Otóż Kyoko, znajoma Japonka z Fudanu, jakieś kilka tygodni temu w mailu napisała mi, że wybrałaby się chętnie do Szanghaju. Co też uczyniła Nie muszę dodawać, że fakt ten oznaczał tylko jedno, co zresztą zostało mi przez Kyoko zakumunikowane w mailu – idziemy na piwo.

Ba. I na kręgle poszliśmy w większym gronie (chińsko-japońsko-francusko-polskim) po uprzedniej kolacji w restauracyjce małej, acz z rewelacyjnym jedzeniem (kuchnia rodem z Xinjiang’u – północy Chin, zamieszkałej przez mniejszość muzułmańską). Zapomnieć też nie mogę o prezencie od Kyoko – japońskiej whisky. Tak, wiem – część z Was może właśnie rzec chce, że jak whisky to ze Szkocji. Cóż – nie będę polemizował. Fakt faktem, że na butelce napis jest wyraźny. Whisky. Japońska. Suntory – dobra firma Jeszcze nie próbowałem – jak tylko otworzę, zainteresowanych poinformuję, jak smakuje.

To tyle w kwestii wpisu towarzyskiego. Kolejny – może pod koniec tygodnia będzie o tym, co mam na myśli pisząc, że praca w Chinach z Chińczykami to niezapomniane wrażenia. I poczucie, że nic nie jest stałe

11 komentarze(y)

Jeśli podoba Ci się ten wpis, uważasz go za ciekawy - 'zalinkuj' do niego.
Jak to zrobić? To proste - przekopiuj poniższy kod (CTRL+C) a następnie wklej go (CTRL+V) na swojej stronie
Odnośnik do wpisu będzie wyglądał tak:Spotkania niespodzianki

<a href="http://szymczyk.foxnet.pl/?p=56">Spotkania niespodzianki</a>

Powroty

Sunday September 10 2006, 8:08
Dział: Chiny

Wróciłem.

Dla tych, którzy nie wiedzą gdzie – wróciłem do Szanghaju. Tak. Właśnie tak. Byłem w Polsce raptem dwa tygodnie – dokładnie tyle, ile potrzebowałem na pozałatwianie najważniejszych spraw. Rodzina, jak i znajomi, przekonali się, że nie zmieniłem się – może poza kilkoma szczegółami, jak np wzmożonym apetytem na ryż we wszelkiej postaci Żartuję. Nie powiem – niektóre rzeczy warto było zjeść po niemal roku, ale jakoś do wszystkiego podchodziłem na spokojnie – wychodzi na to, że kuchnia azjatycka nie była dla mnie aż takim wyzwaniem, żebym jakoś szczególnie tęsknił za swojskim, polskim jedzeniem. Dobre jedzenie zawsze będzie dobrym jedzeniem – bez względu na szerokość, pod jakim będzie się je jadło.

Co do mojego pobytu w Szanghaju. Pracuję. W polskiej firmie. Z ambicjami, które mam nadzieję, ja też wcielę w życie. Dla tych, którzy ciekawi są, cóż to za firma – służę adresem – www.komandor.pl Jeszcze jesteśmy na etapie rozkręcania całej tej machinerii, ale już mi się podoba – wiem, że nie będę się nudził. Ci, którzy mnie znają, wiedzą, że o to mi zawsze chodziło.

Jeśli zaś chodzi o pracę w Chinach i z Chińczykami i jak ma się ona do moich wyobrażeń, to … Hmm. Długo by opowiadać. Jedno nie ulega jednak wątpliwości. To tak samo, jak przeglądać książkę kucharską ze zdjęciami potraw. Niby wiemy, jak ‘toto’ wygląda, z czego się składa i w jakich proporcjach. Ale dostać to samo danie na talerzu i spróbować – to już zupełnie inna historia. I tak też jest z pracą. Niby sporo wiedziałem o tym, jak tu funkcjonuje ‘rynek pracy’, ale praktyka to jednak praktyka. Choć i teoria się oczywiście przydaje – szok jest mniejszy Podsumowując – w ciągu pierwszego miesiąca pracy dowiedziałem się naprawdę sporo o pracy z Chińczykami – a to dopiero początek

W temacie bloga – blog będzie istniał. Jak tylko możliwe – będę pisywał. Zmienia się perspektywa z jakiej obserwuję Chiny, więc i komentarze mogą być inne, niż te, które do tej pory pisałem. Czy ciekawsze? Czas, jak i Wasze komentarze, pokaże

11 komentarze(y)

<a href="http://szymczyk.foxnet.pl/?p=50">Powroty</a>

Zapiski z Państwa Środka