2007 February

Tuesday February 27 2007, 9:28
Dział: Chiny

Tak oto rozpoczął się nowy rok. Nie no, spokojnie, spokojnie. Niczego nie przespałem i świetnie zdaję sobie sprawę z faktu, że kończy się nam już luty. Mówię o chińskim nowym roku. A dokładniej o księżycowym nowym roku. Tak się składa, że w tym roku przypadał on – wg gregoriańskiego – na noc z 17 na 18 lutego.

Ten nowy, którym już się cieszymy, ma być podobno wyjątkowy. Jeśli wierzyć Chińczykom. A dlaczego? Ano dlatego, że to rok świni, co więcej – złotej świni (w Chinach ważną rolę odgrywa symbolika – więc wiedzieć należy o pięciu elementach, z których jednym jest właśnie złoto – i właśnie w tym roku wypada ów element). Czy taki będzie? Pożyjemy, zobaczymy

Jak obchodzi się nowy rok? Hm. W tym roku mogę napisać o tym zdecydowanie więcej, jako że dane mi było go spędzić po chińsku. Z Helą i jej rodziną, w ich mieście – Hefei. I nie powiem – te kilka dni wspominać będę bardzo miło.

No ale miało być o obchodach

Więc zaczęło się wszystko w sobotę. Pojawiłem się około 18 i najpierw trzeba było zapalić petardy. Wyszliśmy więc na zewnątrz, rozłożyliśmy całą baterię i zaczęło się Kto nie wiem, jak to wygląda, niech włączy sobie jakiś film wojenny, ze sceną walki na froncie. Teraz niech jeszcze ustawi głośność na maksimum. No. Tak to mniej więcej brzmi A i wygląda podobnie, na szczęście brak fruwających na lewo i prawo rąk i nóg. Czemu to służy? Ano, jak wierzą Chińczycy, ma to odganiać złe duchy i zapraszać szczęście. Będąc ciekawskim zapytałem, czy aby to szczęście też nie zostanie odgonione tym hukiem niemiłosiernym, ale moje pytanie zostawiono bez odpowiedzi

Potem zaś zaczęła się część ‘oficjalna’ czyli wspólne jedzenie. Pierwsze skojarzenie, jakie mi przyszło do gowy, gdy zasiedliśmy do sobotniego obiadu/kolacji było oczywiste – to niemal jak Boże Narodzenie Cała rodzina zbiera się razem (pisząc rodzina mam na myśli chińską rodzinę – a więc wszystkich, a nie tylko najbliższą rodzinę) i zaczyna się wielkie jedzenie. Na stole znaleźć można wszystko – mięsa (wieprzowina, wołowina, cielęcina), warzywa gotowane, smażone, ryby i czego sobie tylko dusza nie zapragnie, a Chińczycy nie przyrządzą Nie ma oczywiście kolęd – ale to z wiadomych powodów

Tak czy inaczej wspólnie się biesiaduje, wznosząc raz po raz toasty, albo po prostu wspólnie opróżnia szklanice – a to z piwem, a to z winem, a to z inszym chińskim alkoholem. I czeka się. Oczywiście na nadejście nowego roku. A wtedy zaczyna się kolejna, bardziej zorganizowana kanonada. Choć w dalszym ciągu Chińczykom większą frajdę sprawia huk, niż podziwianie sztucznych ogni – coś czego nie zrozumiem, bo mnie po dziesięciu minutach zalewa przysłowiowa krew. Bo co może być tak interesującego w ogłuszających kanonadach? A i tak najgorsi są ci, którzy mają problem z określeniem dokładnego czasu i nagle przypomina im się np po pierwszej w nocy, że to przecież nowy rok…

Kolejny dzień zaczyna się od wspólnego lunchu (okolice godziny 11). I oprócz różnego rodzaju dań na jeden trzeba zwrócić tego dnia szczególną uwagę. Mianowicie na chińskie pierożki. Wyglądające niemal jak nasze pierogi z mięsem, w smaku są oczywiście odrobinę odmienne – może przez mięso, może przez warzywa, którymi się je faszeruje. Ale bez wątpienia są smaczne – szczególnie, jak są smażone To obowiązkowa pozycja tego posiłku. I znowuż symbolika się kłania – otóż Chińczycy zajadają się nimi wierząc, że przyniesie im to szczęscie. Kształt owych pierogów to niemal kształt kiedyś używanych pieniędzy w Chinach – ot taki kolejny symbol

—–

Tak to wygląda. Oczywiście opis ten to tylko przedsmak tego, jak to wygląda naprawdę. Ale nie da się słowami oddać tego całego klimatu. Niemniej wiedzieć należy, że dla Chińczyków to ważniejsza data, niż nasz Nowy Rok

5 komentarze(y)

Jeśli podoba Ci się ten wpis, uważasz go za ciekawy - 'zalinkuj' do niego.
Jak to zrobić? To proste - przekopiuj poniższy kod (CTRL+C) a następnie wklej go (CTRL+V) na swojej stronie
Odnośnik do wpisu będzie wyglądał tak:Ponoworocznie

<a href="http://szymczyk.foxnet.pl/?p=64">Ponoworocznie</a>

Rozkojarz się, rozkołysz się…

Wednesday February 14 2007, 8:52
Dział: Chiny

Brzmi troche absurdalnie, czyż nie? Takie też mam ostatnio wrażenie, że chiński Nowy Rok to rzeczywiście bardzo ciekawy okres. Chińczycy, którzy często pracują cały rok z dala od domu, nagle odczuwają niesamowitą potrzebę powrotu do domów.

W samym Szanghaju niemal 5 milionów ludzi to osoby poza-miastowe. Co to znaczy? Ano wyobraźcie sobie teraz taką liczbę ludzi, która wraca do domów w tym okresie. Czyli wyjeżdża z Szanghaju. Czyli musi dojechać do dworców. Autobusami, metrem, rowerem, skuterem. Wyobraźcie sobie teraz te autobusy, czy wagony metra. Widzicie to co ja?
Nie? To wyobraźcie sobie puszkę sardynek. Nie taką – większą. No i już

A co do rozkojarzenia. Wczoraj wyjaśniałem Frankowi, Chińczykowi, z którym pracuję, jakimi produktami musimy się zainteresować w najbliższym czasie. W celu ułatwienia mu percepcji posługiwałem się katalogiem.

Więc – mówię pokazując na poszczególne zdjęcia – interesują nas tego typu wieszaki. Frank słucha uważnie, starając się skoncentrować choć przez chwilę na tym, co mówię a nie na tym, jak będzie w pociągu do domu, czy będzie miał dobre miejsce, czy dojedzie na czas na dworze, bo korki, bo tłumy ludzi. I w końcu, zebrawszy się w sobie, pyta: No ok, a czy te wieszaki mają być z tymi koszulami?

Tja. Zamurowało mnie. Zanim dotarła do mnie cała absurdalność sytuacji – bo w końcu pokazywałem wieszaki i o wieszkach mówilismy a nie o jakiś koszulach-dekoracjach, minęło kilka sekund. Przez te kilka sekund Frank miał okazję pomyśleć, co powiedział, obrócić wszystko w żart, zwalić na zmęcznie, na rozterki związane z wyjazdem. Nie zrobił tego. Już chyba za bardzo po prostu myślał o czekającej go podróży.

Tak to właśnie tutaj wygląda w tym okresie. Rozkojarzenie do kwadratu

5 komentarze(y)

<a href="http://szymczyk.foxnet.pl/?p=63">Rozkojarz się, rozkołysz się…</a>

Noworoczna gorączka

Monday February 12 2007, 7:49
Dział: Chiny

A wydawać by się mogło, że Nowy Rok już za nami. Cóż. Niby racja. Tylko, że nie w Chinach

Tutaj nowy rok dopiero zbliża sie wielkimi krokami. Co to oznacza, poza udekorowaniem miast i lekko senną atmosferą (bo też nikt już nie myśli o pracy)? Ano oznacza to, że tłumy ludzi wybierają się kupować bilety. Kolejowe (w pierwszej kolejności), autobusowe (kolejne na liście – bo droższe) i w końcu lotnicze (nie każdy może sobie na nie pozwolić).

Nie będę opisywał tej wędrówki ludu, bo i tak mi nie uwierzycie. Nie będę pisał o nieprzebranych tłumach ludzi ustawiających się przy kasach już od godzin rannych, bo sam opis to za mało. Trzeba tu pobyć, żebyć wiedzieć, że kiedy jak kiedy, ale właśnie w tym okresie jakakolwiek podróż to droga przez mękę. Dantejskie sceny na dworcach, tragedie ludzi.

I właśnie dzisiaj o tych tragediach.

Wyobraźcie sobie Chińczyka, który pracuje w firmie zajmującej się sprzedażą biletów (niech będzie, że to ajent). Pewnego dnia zostaje napadnięty, gdy opuszcza swoje biuro. Bilety, które miał sprzedawać zostają mu ukradzione.
Tego samego dnia, w innym miejscu ktoś zaczyna sprzedawać te ukradzione bilety -
oczywiście za cenę znacznie wyższą, niż cena ‘dworcowa’. Ten ktoś niedługo potem
zostaje zatrzymany przez policję (instytucja konika jest nielegalna). Policja sprawdza bilety, kto je zakupił, jaka ajencja.
I aresztuje naszego Chińczyka, który te bilety nabył. Bo może chciał dorobić sobie i puścił te bilety na czarny rynek. Zanim cała sytuacja się wyjaśni ów Chińczyk napsuje sobie nerwów.

Dlaczego o tym piszę? Bo ten Chińczyk miał moje bilety. Więc też zostałem poszkodowany. Cóż. Trzeba się rozejrzeć za innym transportem

—–

Czy wspominałem, że chiński Nowy Rok to okres robienia wszystkiego, tylko nie
pracowania?

Szkoda, że nikt w naszym kraju nie wpadnie czasem na pomysł, żeby zapytać ludzi, którzy coś o tym kraju wiedzą, co i jak tu wygląda.

Efekt mamy taki, że nasz Minister Kultury pojawi się w Szanghaju 14 lutego
(http://www.mkidn.gov.pl/website/index.jsp?catId=395)

Panie Ministrze – życzę powodzenia w załatwianiu spraw, z którymi Pan przyjechał. Zapewniam Pana tylko o tym, że Chińczycy nie przyjmą Pana tak, jakby przyjęli tydzien temu, czy może tydzień po Nowym Roku. To tak, jakby Chińczycy przyjechali do Polski w Wigilię. Zapewne też spotkałby się Pan z nimi niechętnie myśląc o wszystkim, tylko nie o pracy…

5 komentarze(y)

<a href="http://szymczyk.foxnet.pl/?p=62">Noworoczna gorączka</a>

Zapiski z Państwa Środka